قـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
يکي از شهرهاي مشهور ايران است که در طول تاريخ شيعه، همواره از اهميت ويژه اي برخوردار بوده است. از آنجايي که در همان اوايل سلطه اعراب بر اين شهر، دوستان و محبان اهل بيت عليهم السلام بدان جا مهاجرت کردند؛ سنگ نخستين اعتقاد مردمان آن، شيعي نهاده شد. آنچه که اين شهر را در فرهنگ «مهدويت» از برجستگي خاصي برخوردار کرده، رواياتي از معصومين عليهم السلام است که اين شهر و اهالي آن را با موضوعات مربوط به حضرت مهدي عليه السلام پيوند زده است. برخي روايات، تصريح دارد که فلسفه نام گذاري اين شهر مقدس به قم، مناسب با نام حضرت مهدي عليه السلام (قائم به حق) است ومناسب با قيام وبه پا خاستن اهل قم ومنطقه جغرافيايي آن شهر،در زمينه سازي و ياري نمودنِ آن حضرت است. عفّان بصري روايت کرده است: «امام صادق عليه السلام به من فرمود: آيا مي داني از چه رو اين شهر را «قم» مي نامند؟ عرض کردم: خدا و رسولش آگاه ترند؛ فرمود: «همانا قم نام گذاري شده براي اينکه اهل قم، اطراف قائم گرد آمده و با وي قيام مي نمايند و کنار او ثابت قدم مانده و او را ياري مي کنند».
