خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر در مراسم شام شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در فاطمیه اول
قسمت اول: راز اختلاف در روز شهادت
شاید شنیده باشید که در برخی منابع، ۷۵ روز و در برخی دیگر ۹۵ روز پس از رحلت پیامبر را روز شهادت حضرت زهرا(س) دانسته اند. علتش چیه؟ در نسخه های اولیه قرآن و متون عربی، نقطه گذاری وجود نداشت. واژۀ «سبعین» (هفتاد) و «تسعین» (نود) از نظر نوشتاری شبیه هم بودند. همین شباهت باعث شد در روایات دو زمان ذکر شود. اما این اختلاف، چیزی از نور و عظمت فاطمیه کم نمی کند… بلکه نشان از مخفی بودن قدر و مقام حضرت زهرا دارد.
قسمت دوم: فاطمیه، دری خاص از رحمت
محرم، دری از رحمت واسعه امام حسین است؛ اما فاطمیه... دری است که باید به آن رسید. حضرت زهرا دریای معرفت است، نه هر کسی را راه می دهد. برای اتصال به این دریا، باید قلب را پاک کرد و ادب حضور آموخت. به همین دلیل است که بزرگانِ راه خدا، مثل حاج قاسم، «فاطمی» بودند. چون به عمق این اتصال رسیده بودند.
قسمت سوم: دین، شبکه ای از اجزاء به هم پیوسته
دین اسلام سه بخش دارد: ۱. اعتقادات (توحید، نبوت، امامت، معاد...) ۲. احکام و تکالیف (نماز، روزه، خمس، زکات...) ۳. اخلاقیات (تواضع، صداقت، فروتنی...)
اما نکته مهم این است: این سه بخش از هم جدا نیستند؛ مثل شبکه ای به هم تنیدهاند. مثلاً نماز بر همه چیز اثر میگذارد، بر اخلاق، بر ایمان، حتی بر اقتصاد فرد (خمس و زکات). دین یعنی مجموعه ای هماهنگ، نه تکه تکه.
قسمت چهارم: حیا؛ شعبه ای از ایمان
پیامبر اکرم(ص): «الْحَیَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ»
حیا، شاخه ای از ایمان است. کسی که با ایمان باشد، نمی تواند بی حیا باشد. امام علی(ع) فرمودند: «آن کس که حتی در خلوت از خود شرم دارد، نتیجهی ایمان و دین اوست.»
حیا فقط در پوشش نیست؛ در گفتار، نگاه، رفتار، فکر، و حتی معماری جاری است.
قسمت پنجم: حیا در وجود همهی انسان ها
هر انسانی پاک و با حیا متولد می شود. این والدین و فرهنگ جامعه اند که آن پاکی را حفظ یا نابود میکنند. دختر بچه ای را ببین که از روی حیا خودش را می پوشاند یا سرخ می شود. این همان حیاست که فطرت در دلش کاشته.
پیامبر اکرم(ص) خود فرمودند: «من از همه مردم با حیاتر بودم.» حیا یعنی انسان، خدا را ناظر بداند و شرم کند از کاری که رضای او در آن نیست.
قسمت ششم: ایمان، عقل و حیا، سه برادر
امام رضا(ع): «هرجا عقل باشد، حیا و دین نیز همراه آن اند.» امام کاظم(ع): «شرم و حیا نشانه ایمان است و جای ایمان در بهشت است.»
اگر عقلت را به کار بگیری، به خدا ایمان میآوری. اگر ایمان داشته باشی، حیا پیدا میکنی. و اگر حیا داشته باشی، هر کار و حرفی را انجام نمی دهی. این سه مثل زنجیر به هم وصل اند.
قسمت هفتم: حیا، تاج بندگی
کسی که حیای الهی دارد: از گناه دور می شود، در گفتارش پاک است، در فکرش عفت دارد، در نگاهش حریم می بیند. و چنین انسانی است که خداوند در قرآن فرموده: «إن أكرمكم عند الله أتقاكم» بیحیایی با ایمان جمع نمی شود؛ حجاب و حیا دو جلوه از یک حقیقت اند: ایمان.
