جبهه فرهنگی مردمی البرز

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر در مراسم شب شهادت امام علی النقی علیه السلام

قسمت اول: خطرناک ترین توهم دینداری: «من دیگر کاملم»

بدترین نقطه سقوط انسان مؤمن، جایی است که با خودش بگوید: «دیگر همه چیز را می‌دانم، کامل شده ام، چیزی کم ندارم.» عبدالعظیم حسنی با آن عظمت، عقایدش را دانه دانه به امام معصوم عرضه می‌کرد تا تأیید شوند. این یعنی شیعه واقعی همیشه در حال بازبینی باورهایش است. دینداری اگر به احساس بی نیازی برسد، آغاز انحراف است؛ نه نشانه رشد.

قسمت دوم: شیعه بودن ارثی نیست؛ پروژه‌ای مادام العمر است

شیعه بودن یعنی: نه لباس، نه شعار، نه سابقه مسجد رفتن. شیعه بودن یعنی شناخت دقیق امام، جایگاه ولایت و مرزهای عقیده. اگر باورهایمان را به اهل علم عرضه نکنیم، آرام آرام آمیخته می شوند با حرف هایی که حتی اهل سنت هم نمی‌گویند. تشیع، بدون تصحیح مستمر عقیده، دوام نمی‌آورد.

قسمت سوم: ولایت؛ مرز باریک بین تحریف و حقیقت

دو خطر همیشه تشیع را تهدید کرده است: ۱. پایین آوردن امام تا حد یک انسان عادی ۲. بالا بردن امام تا مرز الوهیت، هر دو گمراهی‌اند.
ولایت، ستون دین است؛ اما با فهم درست، نه احساس خام. امام نه «پستچی بی اختیارِ وحی» است، نه «خدای دوم». شناخت امام، دقیق ترین بخش ایمان است؛ اشتباه در آن، کل بنا را می ریزد.

قسمت چهارم: چرا امام هادی(ع) بعد از ۲۰۰ سال، امام شناسی را علنی کرد؟

تشیع یک شبه ساخته نشد. ابتدا دوران سکوت و خفقان، بعد عقلانیت و فقه، و تازه پس از دو قرن، زمانِ معرفی عمیق جایگاه امام رسید. زیارت جامعه کبیره محصول این بلوغ است. نه برای تازه کارها، نه برای سطحی ها. امام هادی(ع) تشیع را وارد مرحله «خود آگاهی اعتقادی» کرد.

قسمت پنجم: زیارت جامعه کبیره؛ متنی برای ساختن شیعه، نه صرفاً خواندن

زیارت جامعه کبیره فقط سلام دادن نیست؛ بیانیه هویتی تشیع است. عباراتی که حتی فهمش سخت است، چون جایگاه اهل بیت را فراتر از تصورات معمول نشان می‌دهد. همان قدر که این زیارت انسان را بالا می برد، اگر بد فهمیده شود، خطرناک است. برای همین امام هادی(ع) فرمود: «حدیث ما سخت است.»

قسمت ششم: ماه رجب؛ بازگشت به توحید قبل از دینداری ظاهری

رجب، ماه خداست؛ ماه توحید. قبل از عبادت، باید خداشناسی درست شود. قبل از دعا، باید فهم «خیر» اصلاح شود. دعا یعنی گفتن: «خدایا، من نمی‌دانم چه چیزی به نفع من است؛ تو بهتر می‌دانی.»
این نگاه، انسان را آماده شعبان و رمضان می‌کند. رجب، ماه صفر کردن نفس است.

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر در مراسم شام شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در فاطمیه اول

قسمت اول: راز اختلاف در روز شهادت

شاید شنیده باشید که در برخی منابع، ۷۵ روز و در برخی دیگر ۹۵ روز پس از رحلت پیامبر را روز شهادت حضرت زهرا(س) دانسته اند. علتش چیه؟ در نسخه های اولیه قرآن و متون عربی، نقطه گذاری وجود نداشت. واژۀ «سبعین» (هفتاد) و «تسعین» (نود) از نظر نوشتاری شبیه هم بودند. همین شباهت باعث شد در روایات دو زمان ذکر شود. اما این اختلاف، چیزی از نور و عظمت فاطمیه کم نمی کند… بلکه نشان از مخفی بودن قدر و مقام حضرت زهرا دارد.

قسمت دوم: فاطمیه، دری خاص از رحمت

محرم، دری از رحمت واسعه امام حسین است؛ اما فاطمیه... دری است که باید به آن رسید. حضرت زهرا دریای معرفت است، نه هر کسی را راه می دهد. برای اتصال به این دریا، باید قلب را پاک کرد و ادب حضور آموخت. به همین دلیل است که بزرگانِ راه خدا، مثل حاج قاسم، «فاطمی» بودند. چون به عمق این اتصال رسیده بودند.

قسمت سوم: دین، شبکه ای از اجزاء به هم پیوسته

دین اسلام سه بخش دارد: ۱. اعتقادات (توحید، نبوت، امامت، معاد...) ۲. احکام و تکالیف (نماز، روزه، خمس، زکات...) ۳. اخلاقیات (تواضع، صداقت، فروتنی...)

اما نکته مهم این است: این سه بخش از هم جدا نیستند؛ مثل شبکه ای به هم تنیده‌اند. مثلاً نماز بر همه چیز اثر می‌گذارد، بر اخلاق، بر ایمان، حتی بر اقتصاد فرد (خمس و زکات). دین یعنی مجموعه ای هماهنگ، نه تکه تکه.

قسمت چهارم: حیا؛ شعبه ای از ایمان

پیامبر اکرم(ص): «الْحَیَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ»
حیا، شاخه ای از ایمان است. کسی که با ایمان باشد، نمی تواند بی حیا باشد. امام علی(ع) فرمودند: «آن کس که حتی در خلوت از خود شرم دارد، نتیجه‌ی ایمان و دین اوست.»
حیا فقط در پوشش نیست؛ در گفتار، نگاه، رفتار، فکر، و حتی معماری جاری است.

قسمت پنجم: حیا در وجود همه‌ی انسان ها

هر انسانی پاک و با حیا متولد می شود. این والدین و فرهنگ جامعه اند که آن پاکی را حفظ یا نابود می‌کنند. دختر بچه ای را ببین که از روی حیا خودش را می پوشاند یا سرخ می شود. این همان حیاست که فطرت در دلش کاشته.
پیامبر اکرم(ص) خود فرمودند: «من از همه مردم با حیاتر بودم.» حیا یعنی انسان، خدا را ناظر بداند و شرم کند از کاری که رضای او در آن نیست.

قسمت ششم: ایمان، عقل و حیا، سه برادر

امام رضا(ع): «هرجا عقل باشد، حیا و دین نیز همراه آن اند.» امام کاظم(ع): «شرم و حیا نشانه ایمان است و جای ایمان در بهشت است.»
اگر عقلت را به کار بگیری، به خدا ایمان می‌آوری. اگر ایمان داشته باشی، حیا پیدا می‌کنی. و اگر حیا داشته باشی، هر کار و حرفی را انجام نمی دهی. این سه مثل زنجیر به هم وصل اند.

قسمت هفتم: حیا، تاج بندگی

کسی که حیای الهی دارد: از گناه دور می شود، در گفتارش پاک است، در فکرش عفت دارد، در نگاهش حریم می بیند. و چنین انسانی است که خداوند در قرآن فرموده: «إن أكرمكم عند الله أتقاكم» بی‌حیایی با ایمان جمع نمی شود؛ حجاب و حیا دو جلوه از یک حقیقت اند: ایمان.

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر در مراسم شام وفات حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها

قسمت اول: جایگاه زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها

امام رضا علیه السلام: «هر کس خواهرم را زیارت کند، بهشت بر او واجب است.»
امام جواد علیه السلام: «زیارت عمه‌ام در قم، همانند زیارت من است.»
این روایات نشان می‌دهد ثواب زیارت ایشان همانند زیارت امام معصوم است.

قسمت دوم: مقام ویژه حضرت معصومه سلام الله علیها

امام کاظم علیه السلام سه بار درباره حضرت معصومه سلام الله علیها فرمودند: «فداها ابوها»؛ یعنی جان پدرش به فدایش. این جمله ساده نیست؛ نشانه مقام بلند و شایستگی ویژه ایشان است.

قسمت سوم: اثرگذاری پس از رحلت

رحلت حضرت معصومه سلام الله علیها سبب شد قم به برکت حضور ایشان مرکز علم و حوزه های شیعه شود. از آن زمان تا کنون، قم قلب تپنده تفکر شیعی و پایگاه حرکت‌های اسلامی است.

قسمت پایانی: اهل قم در قرآن و روایات

در تفسیر آیات سوره اسراء آمده است: اهل قم و ایرانیان در برابر طغیانگران می ایستند و زمینه ساز ظهور امام زمان(عج) می شوند. وجود حضرت معصومه سلام الله علیها در قم، نقشی سرنوشت ساز در آینده تشیع دارد.

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر در مراسم شام شهادت امام حسن عسکری علیه السلام و آغاز امامت حضرت حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه

قسمت ۱: شب آغاز امامت حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه

امشب شب امامت حضرت حجت بن الحسن عجل الله تعالی فرجه است. امام عسکری علیه السلام فرمودند: در آخرالزمان هیچ کس از هلاکت نجات نمی یابد مگر اینکه خداوند او را به دعا برای تعجیل فرج موفق گرداند.
پس دعا برای امام زمان عجل الله تعالی فرجه یک اصل است؛ هم برای نجات فردی و هم برای حفظ دین در دوران غیبت.

قسمت ۲: اهمیت دعا برای فرج از نگاه بزرگان

آیت الله بهجت می فرمود: بهترین راه برای نجات در آخرالزمان، دعا برای فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه است.
اما دعایی که از عمق دل و با حضور قلب باشد، نه فقط لقلقه زبان.
علما سفارش کرده اند در قنوت نماز و حتی در اوقات روز، مرتب دعای فرج خوانده شود؛ دعایی که اثرگذار باشد.

قسمت ۳: اصلاح عقیده، وظیفه همیشگی شیعه

شیعه باید اعتقادات خود را مرور کند؛ همان طور که عبدالعظیم حسنی رحمة الله علیه عقایدش را خدمت ائمه عرضه می کرد.
قرآن می گوید آیات یا محکم اند یا متشابه و تفسیر متشابهات نزد اهل‌بیت علیه السلام است.
ظاهر گرایی بدون رجوع به اهل بیت، انسان را گمراه می کند. شناخت درست عقاید، شرط ماندگاری در مسیر اهل بیت است.

قسمت ۴: پاسخ به شبهه شرک و توسل

وهابیان شیعه را متهم به شرک می کنند چون اهل بیت را وسیله قرار می دهند.
اما قرآن می فرماید: «وابتغوا إلیه الوسیله». یعقوب علیه السلام به دعای فرزندانش وسیله شد، یوسف علیه السلام پیراهنش را برای شفا فرستاد.
حتی در نماز، کنار ذکر توحید، نام پیامبر صلوات الله علیه آورده می شود. پس توسل عین توحید است.

قسمت ۵: زیارت آل یاسین؛ مرور اعتقادات شیعه

زیارت آل یاسین نوعی مرور اصول دین است؛ در آن شیعه باورهای خود درباره توحید، نبوت، امامت، معاد، بهشت و دوزخ را عرضه می کند.
این زیارت یادآور این است که اعتقادات باید هر از گاهی مرور و بازنگری شوند؛ همانند خانه تکانی، تا در قیامت غافلگیر نشویم.

قسمت ۶: عبادت واقعی از نگاه امام عسکری علیه السلام

امام عسکری علیه السلام فرمود: عبادت به زیاد نماز و روزه نیست، بلکه تفکر در قدرت بی نهایت خداست.
ایشان همچنین فرمودند: دو خصلت بالاتر از هر چیز است؛ ایمان به خدا و نفع رساندن به مردم.
پس ایمان و خدمت به مردم، دو بال اصلی بندگی خدا هستند.

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر در مراسم شام شهادت امام جواد علیه السلام

قسمت ۱: نجات در آخرالزمان فقط برای منتظران واقعی است

امام صادق علیه‌ السلام فرمودند: در دوران آخرالزمان، همه مردم در معرض هلاکت‌اند مگر کسانی که واقعاً منتظر حضرت حجت باشند. منتظر واقعی کسی است که قلبش با امام زمانش زنده است، اعمالش در مسیر رضایت اوست و در فتنه‌ها چراغ هدایتش، ولایت اهل بیت علیهم‌ السلام است. در طوفان آخرالزمان، تنها کشتی نجات، ولایت و انتظار است.

قسمت ۲: دعای تو، با امضای ولی‌عصر پذیرفته می‌شود

در روایات آمده است که اگر بنده‌ای حاجتی از خدا یا یکی از امامان معصوم بخواهد، اجابت آن در گرو تأیید امام زمان عجل‌ الله‌ تعالی‌ فرجه است. او امام زنده‌ی ماست؛ واسطه‌ی فیض الهی در این عصر. برای رسیدن به حاجت ها، با دلِ پاک و زبانی صادق، از او بخواهیم و دعاهایمان را به امضای او برسانیم. ارتباط با حجت خدا، شرط اصلی استجابت است.

قسمت ۳: باب المراد، پناه حاجتمندان دنیوی

امام جواد علیه السلام را «باب المراد» نامیده‌اند، یعنی دری که به‌سوی برآورده شدن آرزوها باز می‌شود. اگر در زندگی ات گرهی افتاده، اگر نیاز دنیایی داری، با اخلاص و توسل به این امام بزرگوار پناه ببر. زبانزد است که دعای زیر قبه‌ی حرمش رد نمی شود. او کریم خاندان پیامبر است و دل های شکسته را اجابت می‌کند.

قسمت۴: چرا زیارت امام رضا از همه زیارات بالاتر است؟

امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند: ثواب زیارت امام رضا علیه السلام از زیارت کعبه، مدینه، بقیع، کربلا و حتی سایر امامزاده‌ها بیشتر است. چرا؟ چون پس از امام رضا، شرایط شیعه سخت شد، تنگ نظری ها و فشار ها زیاد شد، و زیارت او نشانه‌ی وفاداری و معرفت عمیق است. با دل پاک، راهی حرمش شو، که زیارتش نوری در مسیر زندگیت خواهد شد.

قسمت ۵: فرق اساسی امام و خلیفه در نگاه ما و اهل سنت

فرق ما شیعیان با اهل سنت در این است که آنان خلیفه را با شورا یا رأی مردم انتخاب می‌کنند، اما ما امام را منصوب از سوی خداوند می دانیم. امام، صرفاً یک رهبر سیاسی نیست؛ او واسطه‌ی فیض الهی و هدایت گر معنوی است. هر امامی از سوی امام قبلی معرفی شده و علم و عصمت الهی دارد. این باور، ریشه در قرآن و سنت پیامبر دارد.

قسمت ۶: زمین هیچ گاه بی‌حجت نمی‌ماند

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: زمین هرگز از حجت الهی خالی نمی‌ماند، چه ظاهر باشد، چه پنهان. از حضرت علی علیه السلام تا حضرت مهدی عجل الله فرجه، همگی از سوی خدا برای هدایت بشر منصوب شده‌اند. حتی اگر امام زمان در غیبت است، وجود نازنینش همچنان واسطه‌ی فیض و عامل حفظ نظام عالم است. دلهایمان باید همیشه با او باشد.

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر (روضه ماهانه بمناسبت شهادت امام جعفر صادق علیه السلام)

چرا ما در این دنیا هستیم؟

دنیا محدود و پست تر از عوالم دیگره. امام صادق(ع) می‌فرماید: نسبت دنیا به برزخ، مثل نسبت رحم مادر به دنیاست. پس چرا اشرف مخلوقات در پست ترین جای ممکن قرار گرفته؟ چون این دنیا جای آزمونه، نه آسایش.

هدف ما در دنیا، آزمایش ایمانه

خدا ما رو در دنیا قرار داده تا ببینه چه کسی ایمانش رو تا آخر حفظ می‌کنه. آیه شریفه: «الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا...» یعنی تنها گفتن "ایمان داریم" کافی نیست، باید در عمل هم پای ایمان ایستاد.

مشکل اصلی انسان: ناپایداری ایمان

ایمانِ واقعی، ذهنی نیست، باید در رفتار دیده بشه. خیلی ها ایمان دارن، اما در سختی ها یا وسوسه ها دوام نمیارن. راه‌حل چیه؟ استقامت و صبر.

رابطه ایمان و صبر از نگاه امام صادق (ع)

امام می‌فرماید: صبر برای ایمان، مثل سر برای بدنه؛ یعنی ایمانی که صبر نداره، زنده نیست. صبر در سه زمینه لازمه: یک: در اطاعت خدا دو: در ترک گناه سه: در برابر سختی ها و مصیبت ها

استمرار، راز موفقیته هم در دین، هم در دنیا

موفقیت در نماز، کار، علم، همه به استمرار بستگی داره. چون انسان فراموش کاره، باید ایمانش رو با ذکر، نماز و مراقبه زنده نگه داره.

نتیجه استقامت: نزول ملائکه و یاری خدا

اگر در راه ایمان استقامت کنیم، فرشتگان نازل می‌شن و دل رو آرام می‌کنن. خدا در قرآن وعده داده: «إن تنصروا الله ینصرکم و یثبت أقدامکم» اگر خدا رو یاری کنید، خدا هم شما رو یاری می‌کنه.

خلاصه سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین محمد طاها پوراکبر (روضه ماهانه بمناسبت وفات حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام و شهادت حمزه سیدالشهدا علیه السلام)

بخش ۱: دو نماد بزرگ از صداقت و فداکاری در راه اسلام
حضرت عبدالعظیم با دانش و علم خود، همواره در کنار اهل بیت (ع) بود و عشق به اهل بیت (ع) را در دل مسلمانان کاشت. همچنین، حمزه سیدالشهدا با شهادت خود در میدان احد، نشان داد که چگونه باید در راه حق فداکاری کرد و به عظمت دین ایمان داشت.

بخش ۲: نماد های ایثار و دفاع از حق
حمزه سیدالشهدا، عموی بزرگوار حضرت پیامبر (ص) و اولین شهدای اسلام، که با شجاعت و فداکاری در دفاع از پیام اسلام جان خود را فدای حق کرد.
در کنار او، حضرت عبدالعظیم نیز با محبت و دانش خود از اهل بیت (ع) دفاع کرد و در طول زندگی‌اش همواره در تلاش بود تا آثار اهل بیت (ع) را در دل ها زنده نگه دارد.

بخش ۳: الگویی جاودان از فداکاری و عشق به اهل بیت (ع)
حضرت عبدالعظیم و حمزه سیدالشهدا دو شخصیت با ویژگی های مشابه در فدای اهل بیت (ع) بودند. یکی در میدان جنگ و دیگری در علم و محبت.
حضرت عبدالعظیم در سفر به ایران، ارتباط معنوی و علمی خود با اهل بیت (ع) را گسترش داد و تلاش کرد تا محبت اهل بیت (ع) را در دل مردم جاری کند.
حمزه سیدالشهدا نیز با شهادت خود، نشان داد که چگونه باید در راه اسلام فدای اهل بیت (ع) شد.

بخش ۴: دو چهره درخشان ایثار و عشق به اهل بیت (ع)
حضرت عبدالعظیم حسنی در کنار علمی که داشت، یکی از بزرگترین مروجین محبت اهل بیت (ع) بود. او در سفرهای خود، پیام اهل بیت (ع) را در دل های مردم می‌کاشت.
در آن سوی تاریخ، حمزه سیدالشهدا با شجاعت در میدان جنگ، در دفاع از پیام اسلام و اهل بیت (ع) جان خود را فدای حقیقت کرد.

بخش ۵: پیشگامان ایثار و خدمت به اهل بیت (ع)
حضرت عبدالعظیم و حمزه سیدالشهدا از جمله شخصیت های بزرگ تاریخ اسلام هستند که هر کدام در زمینه های مختلف، در خدمت اهل بیت (ع) بودند.
حضرت عبدالعظیم با دانش خود، محبت اهل بیت را در دل ها زنده نگه داشت و حمزه سیدالشهدا با شهادت خود در راه اسلام، فدای اهل بیت (ع) شد.
هر دو شخصیت نشان دادند که چگونه باید در راه حقیقت و اهل بیت فداکاری کرد.